Wósłonki mójogo žywjenja

Erwin Hanuš jo roźony Chóśebuzaŕ a domacny Hochozaŕ. Wón jo absolwent budyšyńskeje Serbskeje wušeje šule a lipšćańskeje uniwersity, mimo togo jo pśebywał tśi raze na studijach w Moskwje. Styri wšakorake serbske źěłowe městna w Dešanku a Chóśebuzu jo měł a něnt jo juž bejny cas na wuměńku bźez wótpócynka. W běgu lětźasetkow jo wjele pśestajował, wjelim dolmetšował a młoge turistiske kupki pśewóźował. Wón běšo Pratyjaŕ a wucbnicaŕ, jo dalej słownikaŕ, basnikaŕ a nic naslědku rěcny póraźowaŕ kuždemu, kenž radu trjeba. Wušej togo jo se Erwin Hanuš zaběrał a zmakał z hochoskimi wudrogowarjami do USA. Pótakem dosć dožywjenjow a nazgónjenjow z tśich politiskich systemow, z dweju pśewrośenjowu a na gluku “jano” z jadneje wójny! Na Hanušowe žywjeńske wósłonki inkluziwnje gronka a basni směju wšykne narske byś,wósebnje pak budu se wjaseliś jogo njelicone wukniki a kursisty serbšćiny, kótarež su jogo k spisanju spomnjeśow póstarcyli.